Ook wel eens ‘s-nachts lichtelijk in paniek wakker geworden met het gevoel dat je iets vergeten bent op te nemen in het plan-de-campagne voor je nieuwe webshop? Altijd pen en papier bij de hand om inspirerende functionaliteit van andere webwinkels te noteren? Is de functionaliteit op shops als Amazon.com en Bol.com hét minimale waar een webwinkel aan moet voldoen? Dan heb je het te pakken; je bent feature-geil…

De eerste symptonen zijn moeilijk te herkennen; een te lange wensenlijst, alles is een must-have en heeft de hoogste prioriteit, zo veel mogelijk moet volledig automatisch gedaan kunnen worden. Je kent zo’n beetje alle features van Magento uit je hoofd en deze zijn vrijwel 1-op-1 overgenomen in de Request For Proposal. Deze RFP is vervolgens naar 15 aanbieders van webshops gegaan en geen enkele partij komt met een passend voorstel of iets wat past binnen het gestelde budget.

Acceptatie is de eerste stap. Alles is ok, en niets is nog verloren. Het is zaak kalm te blijven en niet in paniek te raken. De tweede stap is terug naar de kern; waar gaat het nu allemaal écht om? Leg dit – functie, doelgroep, onderscheidend vermogen – vast in een visie en tatoeer deze vervolgens op een van je onderarmen, indien daar nog plek is. Anders voldoet een printje ook wel.

Het is goed om naar inspirerende voorbeelden (zoals Amazon.com) te kijken, maar vergeet hierbij niet dat deze organisaties andere producten, andere klanten en een andere cultuur hebben. Daarnaast hebben deze organisaties dit leerpad ook ooit doorlopen. Ooit wel eens naar Shopify, Bigcartel of Spree gekeken? Niet dat dit nu dé oplossingen zijn, maar online verkopen kan ook makkelijk zijn. Kruip in de huid van je klant (persona’s must read) en visualiseer welke basisbehoeften hier zijn.

Al te ver heen? Zie je geen weg terug? Dan kun je natuurlijk altijd bij onze maandelijkse praatgroep langskomen. It takes one, to know one…

Naar aanleiding van 1 tweet een omzetstijging van 3,000% klinkt haast te mooi om waar te zijn, maar in het geval van het “U kijkt zo lief…” t-shirt van Funshirts.nl was deze enorme stijging werkelijkheid. Ook het verkeer naar de website nam met meer dan 1,500% toe na de inmiddels legendarische woorden van Jan Peter Balkenende tijdens het Carré debat op 26 mei 2010. Binnen zeer korte tijd had Dimitry – eigenaar van Funshirts.nl – regionale en landelijke media over de vloer en verschenen er interviews op radio, internet en televisie. Achter deze link is het volledige overzicht van interviews die Dimitry gegeven heeft terug te vinden. En dat allemaal naar aanleiding van 1 tweet. Direct verkopen via sociale media kan dus! Of …

Iedereen die blijft te willen geloven dat dit succes volledig aan Twitter te danken is, kan nu ophouden met lezen. Alweer een mooie case om aan de toch al niet te stoppen lijst met Twitter successen toe te voegen. De calculator ligt vast al in de aanslag om eens na te rekenen wat die 3,000% omzetstijging tot gevolg kan hebben op de eigen verkoop.

Wat verklaart nu het succes van een dergelijke ‘actie’? Als we dat zouden weten, is de waarschijnlijkheid van herhaling groter. Ja; waarschijnlijkheid. Succes op een sociaal platform als Twitter is niet te garanderen. Sociale systemen zijn complex, en dat betekent dat in het verleden behaalde resultaten absoluut geen garantie bieden voor de toekomst. Ook in het geval van Funshirts.nl blijkt de verkoop na verloop van tijd weer terug te vallen naar het niveau van voor deze actie. Toch zijn er een aantal overeenkomsten met andere succesverhalen die duiden op een patroon.

In de eerste plaats is het product van belang. In dit geval ging het om een t-shirt wat inspeelde op een actueel en emotioneel onderwerp; de aanstaande verkiezingen. Een onderwerp waar vrijwel geheel Nederland op dat moment mee bezig was. Dat wil niet zeggen dat actualiteit alleen een voorwaarde voor succes is, maar wel dat het product een bepaalde waarde heeft. Eerder zagen we dit ook al bij de 4 Euro iPad houder.

Dim – Dimitry op Twitter – is al ruim 2 jaar actief op Twitter en heeft hier een groot netwerk én een reputatie opgebouwd. Door actief in dialoog te gaan met anderen behoren ook andere invloedrijke personen tot zijn netwerk. Het gaat er dan ook niet om hoeveel volgers (of vrienden op andere sociale netwerken) je hebt, maar wie je volgers zijn. Een relatie opbouwen met deze personen vereist vertrouwen en een persoonlijke aanpak. Zo kwam het idee voor dit specifieke shirt (crowdsourcing) van @slijterijmeisje, zelf ook een ‘bekende’ met bereik op Twitter.

Voor Dimitry is Twitter een communicatiemiddel; een kans om in gesprek te raken met andere personen. Concrete verkoop is hierbij een bijproduct en zeker geen hoofddoelstelling. Het dialoog staat hierbij voorop, wat bijdraagt in het vertrouwen dat andere in hem hebben. Het “U kijkt zo lief…” t-shirt is absoluut een mooi, inspirerend en meetbaar voorbeeld van wat de impact van een medium zoals Twitter kan zijn. In het verleden behaalde resultaten…

Laatst schreef ik over De Dood Van De SRV-Man. Over de sociale functie, en hoe deze huis-aan-huis supermarktbus vandaag de dag er uit zou zien. Dat leverde – via verschillende kanalen – een hoop leuke reacties, herkenning en verhalen op.

Deze week kwam ik een erg leuk concept tegen wat mij deed denken aan de SRV-Man 2.0. Doorstep Dairy is de ‘wedergeboorte’ van de traditionele ”Milkman” waarbij online ambachtelijke producten kunnen worden gekocht, die met behulp van het klassieke busje rondgebracht worden. Je kunt wekelijkse boodschappen invoeren zodat je elke week zeker bent van verse melk, eieren of – op het zicht - overheerlijke donuts.

Sociaal contact vindt plaats op Facebook en een blog. Hier wordt met name gesproken over specifieke wensen en eisen van klanten, maar er wordt ook meer informatie gegeven over de ambachtelijke en biologische producten die verkocht worden. De leveranciers zijn ‘hand picked’ en meer informatie over de leveranciers, inclusief links naar websites, is ook terug te vinden.

Doorstep Dairy is een leuk en innovatief concept waarbij digitale media en locatie op een speelse en innovatieve manier samensmelten; eigenlijk een mashup van de traditionele SRV-Man met het Internet. Het domein srv-man.nl is nog steeds vrij; beter goed gejat dan slecht zelf bedacht, toch?

Bedrijven, merken en organisaties stellen zich tot doel om consumenten (personen) aan zich te binden. Om op de een of andere manier een relatie van vertrouwen aan te gaan, om loyaliteit op te bouwen. Zoals in elke relatie geldt hierbij “it takes two to tango“. Het uitgangspunt moet dan ook zijn dat het een dialoog betreft. En dit is volgens mij dan ook de voornaamste kracht van sociale platformen; een kans om met personen in gesprek te raken.

Maar met welke merken, bedrijven of instellingen voel je – als consument – nu eigenlijk echt deze ‘verbinding’? In mijn eigen situatie is er maar 1 merk waar ik mijzelf écht aan verbonden voel; Apple. En Apple zelf is op sociale netwerken volledig (iTunes uitgezonderd) passief. Althans; passief als het gaat om het aangaan van een dialoog. Waar het – voor mij als consument – dus uiteindelijk op neer komt, is dat in de basis het product goed moet zijn.

Elke consument is vandaag de dag ook producent; producent van informatie. En ook voor bedrijven, merken en organisaties geldt dat zij zichzelf als ‘content publisher’ moeten gaan zien. Maar producenten zijn ook consumenten. Kijk als producent nu eens kritisch naar je eigen communicatiestrategie, naar je eigen website en campagnes, naar je eigen stroom van informatie. Is een bepaalde campagne nu écht waardevol? Leidt het nu echt tot het gewenste vertrouwen? Is het product echt wel goed genoeg? Potentiele ambassadeurs – met een waardevol netwerk dat daadwerkelijk impact heeft op verkopen – zullen alleen aanbevelingen doen als het product (of dienst) écht goed is.

Ik ben sinds mijn start bij ISM eCompany business consultant voor onder andere AKO.nl; de webwinkel van AKO waar boeken (Nederlands, Engels, eBooks), tijdschriften en wenskaarten verkocht worden. Dit platform is inmiddels 4 jaar oud en begin dit jaar heeft AKO besloten dit platform te vervangen. Helaas voor ons is Netivity uiteindelijk de partij geweest die deze nieuwe online AKO vestiging heeft mogen ontwikkelen. De verwachte lancering is dinsdag 22 juni. Voor mij een mooi moment (en een van de laatste) om Dennis Mikkelsen - eCommerce Manager AKO.nl – een aantal vragen te stellen over het nieuwe platform.

Zie voor een tekstuele toelichting ook het interview dat Dennis onlangs heeft gegeven aan Twinkle Magazine.

Funda.nl is een mooi platform als je op zoek bent naar een nieuwe woning. Ik maak er momenteel veelvuldig gebruik van in mijn queste naar nieuw appartement in Rotterdam. Je kunt door het opgeven van bepaalde eisen (locatie, type, omvang, prijs) perfect vinden wat je zoekt. Daar zit voor mij echter ook het grootste probleem. Makelaars onderhouden de objecten slecht. Woningen die al – of onder voorbehoud van financiering – verkocht zijn, of zelfs woningen die momenteel verhuurd worden en helemaal nog niet te koop zijn, staan wel als zijnde te koop aangeboden. Niet een probleem van het platform (Funda.nl), maar wel achter de voedende bron ervan.

In een veranderende economie – waarin er een krachtverschuiving plaatsvindt van producent naar consument – ben ik eigelijk op zoek naar een platform waar ik als huizenzoeker centraal sta. Een platform waarin ik aangeef wat mijn voorkeuren zijn, en makelaars mij moeten benaderen wanneer ze een interessant object hebben wat voldoet aan mijn eisen. Ik geef mijn bestedingsruimte op, de locatie waar ik wil wonen, en mijn andere randvoorwaarden en laat de makelaar zijn of haar werk doen. Daar staat uiteraard een bepaalde beloning tegenover.

Past een dergelijk concept niet veel beter bij de huidige markt?

Deze week ontving ik van Emerce de E-Guide; een zeer mooi geïllustreerde gids voor opdrachtgevers van online projecten. Naast mooie klantcases – ook twee van mijn projecten, kuch kuch – staan er ook een aantal interviews en artikelen in over verschillende interessante onderwerpen. Een van de artikelen die mijn aandacht trok gaat over de 10 trends voor 2010. Hier viel mij met name een quote van Patrick Kerssemakers op:

“Daarnaast wordt 2010 het jaar van de retentiemarketing. Google begint namelijk te duur te worden omdat er steeds meer adverteerders gebruik van maken. En het is goedkoper om een bestaande klant te behouden dan een nieuwe te werven.“

Het is dan met name dat laatste gedeelte waardoor ik mij kort even verslikte. Focus op bestaande klanten omdat dit goedkoper is dan acquisitie van nieuwe klanten? Volgens mij gaat het niet om wat het kost, maar wat het je oplevert. Joseph Jaffe deelt in zijn boek “Flip The Funnel” (leestip!) opbrengsten uit verkopen in vier categorieën:

• opbrengsten uit acquisitie;
• opbrengsten uit herhaalaankopen;
• opbrengsten uit het opwaarderen van bestaande klanten; en
• opbrengsten uit mond-tot-mond reclame.

De eerste categorie zal bij de meeste organisaties (indien deze informatie uberhaubt inzichtelijk is) het grootste gedeelte van het beschikbare budget opeisen, terwijl de overige 3 categorieën - waarschijnlijk – het meeste opleveren. Door meer balans aan te brengen in het verdelen van het marketingbudget, leidt dit tot meer inkomsten uit bestaande klanten en een duurzamer bestaan. Bestaande klanten zijn immers de reden dat een organisatie bestaat.

Om de een of andere reden is de laatste paar dagen de SRV-man in verschillende gesprekken aan de orde gekomen. Weet je het nog? Die grote oversized buurtbus die elke week met moeite de straat in kwam rijden, laat staan de straat uit. Het moment waarbij je alle buurtbewoners weer eens tegen het lijf liep als je moeder je had gevraagd een pakje Caballero zonder filter, boter en wat lekkers voor jezelf te halen. De verschillende producten stonden op gemak, het meest profitabele product stond niet per definitie op ooghoogte. In Guldens afrekenen, gratis plastic tasjes en geen biologisch geneuzel. Gezellig even bijkletsen met de buurvrouw, of – vooral tijdens zomermaanden – ad hoc een barbecue voor de avond bespreken. Een ouderwetse variant van de huidige tweetup.

Ik heb ze al een tijdje niet meer gezien. Eigenlijk niet meer vanaf het moment dat ik het ouderlijk huis verlaten heb. En hier in de stad al helemaal niet. Ze – de SRV-mannen – hebben het vast moeilijk gekregen door al die AH’s-To-Go en Albert’s. En anders kun je altijd nog even langs de benzinepomp rijden voor de basisingrediënten van je ontbijt voor de volgende ochtend.

Misschien dat de SRV-man zelfs de eerste was die last kreeg van een veranderende markt. Nog voordat de muziekgiganten of uitgevers slapeloze nachten kregen door de noodzaak om met nieuwe business-modellen op de proppen te moeten komen. We hadden het wellicht aan kunnen zien komen, als we beter naar de SRV-man geluisterd hadden.

Ze rijden vast nog wel ergens al toeterend een pleintje op, daar waar de kids nog met krijt op de stoep aan het tekenen zijn. Hoe zou een moderne SRV-Man er vandaag de dag uit zien? Zou hij net zoals de SocialIJs-meneer zijn komst op Twitter aankondigen waarbij je alvast het boodschappenlijstje kan DM’en? Of misschien wel inchecken in de wijk met behulp van Feest.je? Dat was het immers wel altijd. Is de SRV-man niet de voorloper van social shopping? Gezellig even samen kletsen terwijl de beste man – nooit een vrouw – wat boodschappen stond in te pakken. Een Hyves-profiel om tussen de bezoeken door in contact te blijven met de klanten. Misschien de volgende keer extra melk meenemen, de familie Jansen krijgt bezoek dit weekend. Ik weet zeker dat de SRV-Man mij niet gevraagd had hoeveel meer aardappels er door verkocht werden. Hij had ‘t namelijk direct begrepen.

Toch een beetje het moment van de week waar sociale controle plaats vond onder de buurtbewoners. Het gebeurde toen nog niet dat mensen 3 maanden dood in hun huis lagen, hoogstens 7 dagen. Het sociale aspect had toch altijd wel iets bijzonders, zeker als je dat projecteert op hoe we momenteel online met elkaar omgaan en communiceren. Maar zouden alle bovenstaande zaken bijgedragen hebben aan de overlevingskans voor de SRV-man vandaag de dag?

Het domein srv-man.nl is nog vrij. Wie zich geroepen voelt kan zeker op mijn steun rekenen. Ik vond het een mooi concept. Ik hoor dat motortje nog steeds ronkelen terwijl ik al lang en breed op m’n kamer mijn knikkers zit te tellen, en m’n moeder haar eerste Caballero sigaret zonder filter al genuttigd heeft. Achteruit zo’n pleintje af in een logge bus is nog best lastig…

Afgelopen week was het netwerkevent “Jonge Ondernemers In Noord”, wat door Manage Your Talent georganiseerd wordt. Dit event dient als platform voor regionale ondernemers waarbij kennisdeling, netwerken en ondernemen centraal staat. Ik mocht bij deze editie een workshop geven over hoe ondernemers sociale media in kunnen zetten om meer business te genereren.

Tijdens mijn workshop heb ik het vooral gehad wat sociale media nu eigenlijk wel, en wat deze platformen niet zijn; geen exacte wetenschap, geen direct-marketing kanaal, geen doelstelling, en dus geen gouden ei. Maar wel een arsenaal aan mogelijkheden om te communiceren met anderen. Eigenlijk net zoals de netwerkbijeenkomst zelf, alleen dan met behulp van online gereedschap.

Een aantal tips die ik tijdens mijn workshop besproken heb:

• Een weblog is een mooie, persoonlijke (authentiek) methode om autoriteit te claimen, om gevonden te worden via zoekmachines en bovenal om te communiceren met personen;
• Stel, voordat je begint, een visie of doelstelling op. Wat wil je bereiken met behulp van een weblog?
• Maak een plan voor jezelf waarover; voor wie, hoe vaak en waar (op een eigen weblog, of als gastblogger op een bestaand platform) ga je schrijven?
• Opbouwen van een relatie vereist vertrouwen. En dit vertrouwen krijg je niet door alleen over jezelf te schrijven.
• Inspiratie is overal; er gebeurt veel in ieders zijn of haar vakgebied. Er vinden dagelijks nieuwe ontwikkelingen in plaats, of je nu lerares Nederlands bent of een nieuwe elektronische motor aan het ontwikkelen bent. Hiernaast kun je ook andere bronnen (weblogs, artikelen, magazines of wettelijke bepalingen) gebruiken.
• Het onderhouden van een weblog kost tijd. Deze tijd kun je vervolgens niet aan iets anders besteden. De tools zijn gratis, maar het onderhouden ervan niet.
• Pas een gezonde combinatie van offline en online werkzaamheden toe. Om succesvol te zijn moet je behulpzaam en open zijn, zowel op een sociaal online platform als in je eigen fysieke winkel.

Helaas waren 45 minuten niet voldoende om mijn gehele verhaal te doen. Onderstaande presesentatie heb ik als mentaal geheugensteuntje gebruikt bij gebrek aan een beamer:

Ik heb diverse ondernemers gesproken met zeer uiteenlopende specialismes en werkzaamheden. Met name hierdoor was het voor mij een zeer inspirerend evenement op een leuke locatie; Ik zal mijn eigen plan weer ‘s boven tafel halen, afstoffen en bijwerken.

Vorige week tijdens The Next Web is Feest.je gelanceerd. De Nederlandse variant van populaire location based apps zoals Gowalla en FourSquare. Feest.je richt zich – in tegenstelling tot de andere beschikbare apps – volledig op Nederland. In plaats van stamps en badges kun je in Feest.je medailles scoren, je wordt geen mayor maar Koning.

Ik sla Feest.je even over. Waarom? Wel hierom:

Inchecken – Op afstand inchecken is een van de grootste frustraties van FourSquare. Dit kan helaas ook met Feest.je. Voor gebruikers is dit enorm irritant omdat personen koning(in) kunnen worden zonder daar recht op te hebben. Dit verpest als het ware het fun-element. Voor zakelijke toepassingen (winkeliers, restaurant en dergelijke) een pain-in-the-ass omdat dit het uitrijken van incentives aan personen die je locatie veel bezoeken lastig maakt.

Ontdekken – Een van de features die ik mis in Gowalla is het achterlaten van tips en hints voor andere bezoekers. Dit is in tegenstelling tot Gowalla wel mogelijk in FourSquare. In Feest.je kan dit helaas ook niet. Wat er momenteel te ontdekken valt is mij dan ook een raadsel. Dat ik alle horeca aangelegenheden in de buurt kan terugvinden geloof ik wel, ik wil weten wat een leuke spot is om naar toe te gaan. Van deze laatste categorie zijn de meeste locaties al toegevoegd, terwijl ik het juist leuk vind om nieuwe spots toe te voegen, en zo eeuwig bekend ben als de oprichter ervan.

Ontmoeten – Voor een location based app is massa belangrijk. Dat zorgt voor context en relevantie. De massa in location based apps bevindt zich momenteel op FourSquare en al in mindere mate op Gowalla. De kans om via Feest.je interessante personen te ontmoeten is vooralsnog vrij klein. Men maakt liever gebruik van een platform waar je meeste vrienden zich ook begeven. Wat heeft het als nut om als enige op Facebook aanwezig te zijn?

Er is voorlopig een iPhone app en – voor de overige platformen – een mobiele website beschikbaar. Ik denk dat de kans op de eerder genoemde kritieke massa kleiner wordt, door voorlopig nog niet de overige mobiele platformen (zoals het steeds populairder wordende Android) te ondersteunen. Uiteraard heeft dat impact op de investering, maar ook op de kans van slagen.

Zowel voor persoonlijk als voor zakelijk gebruik zijn er wat mij betreft voldoende redenen om voor een van de anderen (bewezen?) platformen te kiezen. Uiteraard is het goed om alternatieven te hebben, zo zijn er ook meerdere succesvolle zoekmachines of sociale netwerksites. Ik zie de huidige versie van Feest.je meer als beta-release, waarbij eerst de frustraties van de overige platformen weggenomen moeten worden voordat deze variant écht serieus tot de keuzemogelijkheden behoort.

Amen.

Ps: op de hoogte blijven van alles rondom location based apps en dus ook alles over Feest.je? Even inschrijven op de feed van LocationX; Neerlandsch enige echte blog op het gebied van location based platformen.