Naar aanleiding van 1 tweet een omzetstijging van 3,000% klinkt haast te mooi om waar te zijn, maar in het geval van het “U kijkt zo lief…” t-shirt van Funshirts.nl was deze enorme stijging werkelijkheid. Ook het verkeer naar de website nam met meer dan 1,500% toe na de inmiddels legendarische woorden van Jan Peter Balkenende tijdens het Carré debat op 26 mei 2010. Binnen zeer korte tijd had Dimitry – eigenaar van Funshirts.nl – regionale en landelijke media over de vloer en verschenen er interviews op radio, internet en televisie. Achter deze link is het volledige overzicht van interviews die Dimitry gegeven heeft terug te vinden. En dat allemaal naar aanleiding van 1 tweet. Direct verkopen via sociale media kan dus! Of …

Iedereen die blijft te willen geloven dat dit succes volledig aan Twitter te danken is, kan nu ophouden met lezen. Alweer een mooie case om aan de toch al niet te stoppen lijst met Twitter successen toe te voegen. De calculator ligt vast al in de aanslag om eens na te rekenen wat die 3,000% omzetstijging tot gevolg kan hebben op de eigen verkoop.

Wat verklaart nu het succes van een dergelijke ‘actie’? Als we dat zouden weten, is de waarschijnlijkheid van herhaling groter. Ja; waarschijnlijkheid. Succes op een sociaal platform als Twitter is niet te garanderen. Sociale systemen zijn complex, en dat betekent dat in het verleden behaalde resultaten absoluut geen garantie bieden voor de toekomst. Ook in het geval van Funshirts.nl blijkt de verkoop na verloop van tijd weer terug te vallen naar het niveau van voor deze actie. Toch zijn er een aantal overeenkomsten met andere succesverhalen die duiden op een patroon.

In de eerste plaats is het product van belang. In dit geval ging het om een t-shirt wat inspeelde op een actueel en emotioneel onderwerp; de aanstaande verkiezingen. Een onderwerp waar vrijwel geheel Nederland op dat moment mee bezig was. Dat wil niet zeggen dat actualiteit alleen een voorwaarde voor succes is, maar wel dat het product een bepaalde waarde heeft. Eerder zagen we dit ook al bij de 4 Euro iPad houder.

Dim – Dimitry op Twitter – is al ruim 2 jaar actief op Twitter en heeft hier een groot netwerk én een reputatie opgebouwd. Door actief in dialoog te gaan met anderen behoren ook andere invloedrijke personen tot zijn netwerk. Het gaat er dan ook niet om hoeveel volgers (of vrienden op andere sociale netwerken) je hebt, maar wie je volgers zijn. Een relatie opbouwen met deze personen vereist vertrouwen en een persoonlijke aanpak. Zo kwam het idee voor dit specifieke shirt (crowdsourcing) van @slijterijmeisje, zelf ook een ‘bekende’ met bereik op Twitter.

Voor Dimitry is Twitter een communicatiemiddel; een kans om in gesprek te raken met andere personen. Concrete verkoop is hierbij een bijproduct en zeker geen hoofddoelstelling. Het dialoog staat hierbij voorop, wat bijdraagt in het vertrouwen dat andere in hem hebben. Het “U kijkt zo lief…” t-shirt is absoluut een mooi, inspirerend en meetbaar voorbeeld van wat de impact van een medium zoals Twitter kan zijn. In het verleden behaalde resultaten…

Laatst schreef ik over De Dood Van De SRV-Man. Over de sociale functie, en hoe deze huis-aan-huis supermarktbus vandaag de dag er uit zou zien. Dat leverde – via verschillende kanalen – een hoop leuke reacties, herkenning en verhalen op.

Deze week kwam ik een erg leuk concept tegen wat mij deed denken aan de SRV-Man 2.0. Doorstep Dairy is de ‘wedergeboorte’ van de traditionele ”Milkman” waarbij online ambachtelijke producten kunnen worden gekocht, die met behulp van het klassieke busje rondgebracht worden. Je kunt wekelijkse boodschappen invoeren zodat je elke week zeker bent van verse melk, eieren of – op het zicht - overheerlijke donuts.

Sociaal contact vindt plaats op Facebook en een blog. Hier wordt met name gesproken over specifieke wensen en eisen van klanten, maar er wordt ook meer informatie gegeven over de ambachtelijke en biologische producten die verkocht worden. De leveranciers zijn ‘hand picked’ en meer informatie over de leveranciers, inclusief links naar websites, is ook terug te vinden.

Doorstep Dairy is een leuk en innovatief concept waarbij digitale media en locatie op een speelse en innovatieve manier samensmelten; eigenlijk een mashup van de traditionele SRV-Man met het Internet. Het domein srv-man.nl is nog steeds vrij; beter goed gejat dan slecht zelf bedacht, toch?

Bedrijven, merken en organisaties stellen zich tot doel om consumenten (personen) aan zich te binden. Om op de een of andere manier een relatie van vertrouwen aan te gaan, om loyaliteit op te bouwen. Zoals in elke relatie geldt hierbij “it takes two to tango“. Het uitgangspunt moet dan ook zijn dat het een dialoog betreft. En dit is volgens mij dan ook de voornaamste kracht van sociale platformen; een kans om met personen in gesprek te raken.

Maar met welke merken, bedrijven of instellingen voel je – als consument – nu eigenlijk echt deze ‘verbinding’? In mijn eigen situatie is er maar 1 merk waar ik mijzelf écht aan verbonden voel; Apple. En Apple zelf is op sociale netwerken volledig (iTunes uitgezonderd) passief. Althans; passief als het gaat om het aangaan van een dialoog. Waar het – voor mij als consument – dus uiteindelijk op neer komt, is dat in de basis het product goed moet zijn.

Elke consument is vandaag de dag ook producent; producent van informatie. En ook voor bedrijven, merken en organisaties geldt dat zij zichzelf als ‘content publisher’ moeten gaan zien. Maar producenten zijn ook consumenten. Kijk als producent nu eens kritisch naar je eigen communicatiestrategie, naar je eigen website en campagnes, naar je eigen stroom van informatie. Is een bepaalde campagne nu écht waardevol? Leidt het nu echt tot het gewenste vertrouwen? Is het product echt wel goed genoeg? Potentiele ambassadeurs – met een waardevol netwerk dat daadwerkelijk impact heeft op verkopen – zullen alleen aanbevelingen doen als het product (of dienst) écht goed is.

Om de een of andere reden is de laatste paar dagen de SRV-man in verschillende gesprekken aan de orde gekomen. Weet je het nog? Die grote oversized buurtbus die elke week met moeite de straat in kwam rijden, laat staan de straat uit. Het moment waarbij je alle buurtbewoners weer eens tegen het lijf liep als je moeder je had gevraagd een pakje Caballero zonder filter, boter en wat lekkers voor jezelf te halen. De verschillende producten stonden op gemak, het meest profitabele product stond niet per definitie op ooghoogte. In Guldens afrekenen, gratis plastic tasjes en geen biologisch geneuzel. Gezellig even bijkletsen met de buurvrouw, of – vooral tijdens zomermaanden – ad hoc een barbecue voor de avond bespreken. Een ouderwetse variant van de huidige tweetup.

Ik heb ze al een tijdje niet meer gezien. Eigenlijk niet meer vanaf het moment dat ik het ouderlijk huis verlaten heb. En hier in de stad al helemaal niet. Ze – de SRV-mannen – hebben het vast moeilijk gekregen door al die AH’s-To-Go en Albert’s. En anders kun je altijd nog even langs de benzinepomp rijden voor de basisingrediënten van je ontbijt voor de volgende ochtend.

Misschien dat de SRV-man zelfs de eerste was die last kreeg van een veranderende markt. Nog voordat de muziekgiganten of uitgevers slapeloze nachten kregen door de noodzaak om met nieuwe business-modellen op de proppen te moeten komen. We hadden het wellicht aan kunnen zien komen, als we beter naar de SRV-man geluisterd hadden.

Ze rijden vast nog wel ergens al toeterend een pleintje op, daar waar de kids nog met krijt op de stoep aan het tekenen zijn. Hoe zou een moderne SRV-Man er vandaag de dag uit zien? Zou hij net zoals de SocialIJs-meneer zijn komst op Twitter aankondigen waarbij je alvast het boodschappenlijstje kan DM’en? Of misschien wel inchecken in de wijk met behulp van Feest.je? Dat was het immers wel altijd. Is de SRV-man niet de voorloper van social shopping? Gezellig even samen kletsen terwijl de beste man – nooit een vrouw – wat boodschappen stond in te pakken. Een Hyves-profiel om tussen de bezoeken door in contact te blijven met de klanten. Misschien de volgende keer extra melk meenemen, de familie Jansen krijgt bezoek dit weekend. Ik weet zeker dat de SRV-Man mij niet gevraagd had hoeveel meer aardappels er door verkocht werden. Hij had ‘t namelijk direct begrepen.

Toch een beetje het moment van de week waar sociale controle plaats vond onder de buurtbewoners. Het gebeurde toen nog niet dat mensen 3 maanden dood in hun huis lagen, hoogstens 7 dagen. Het sociale aspect had toch altijd wel iets bijzonders, zeker als je dat projecteert op hoe we momenteel online met elkaar omgaan en communiceren. Maar zouden alle bovenstaande zaken bijgedragen hebben aan de overlevingskans voor de SRV-man vandaag de dag?

Het domein srv-man.nl is nog vrij. Wie zich geroepen voelt kan zeker op mijn steun rekenen. Ik vond het een mooi concept. Ik hoor dat motortje nog steeds ronkelen terwijl ik al lang en breed op m’n kamer mijn knikkers zit te tellen, en m’n moeder haar eerste Caballero sigaret zonder filter al genuttigd heeft. Achteruit zo’n pleintje af in een logge bus is nog best lastig…

Afgelopen week was het netwerkevent “Jonge Ondernemers In Noord”, wat door Manage Your Talent georganiseerd wordt. Dit event dient als platform voor regionale ondernemers waarbij kennisdeling, netwerken en ondernemen centraal staat. Ik mocht bij deze editie een workshop geven over hoe ondernemers sociale media in kunnen zetten om meer business te genereren.

Tijdens mijn workshop heb ik het vooral gehad wat sociale media nu eigenlijk wel, en wat deze platformen niet zijn; geen exacte wetenschap, geen direct-marketing kanaal, geen doelstelling, en dus geen gouden ei. Maar wel een arsenaal aan mogelijkheden om te communiceren met anderen. Eigenlijk net zoals de netwerkbijeenkomst zelf, alleen dan met behulp van online gereedschap.

Een aantal tips die ik tijdens mijn workshop besproken heb:

• Een weblog is een mooie, persoonlijke (authentiek) methode om autoriteit te claimen, om gevonden te worden via zoekmachines en bovenal om te communiceren met personen;
• Stel, voordat je begint, een visie of doelstelling op. Wat wil je bereiken met behulp van een weblog?
• Maak een plan voor jezelf waarover; voor wie, hoe vaak en waar (op een eigen weblog, of als gastblogger op een bestaand platform) ga je schrijven?
• Opbouwen van een relatie vereist vertrouwen. En dit vertrouwen krijg je niet door alleen over jezelf te schrijven.
• Inspiratie is overal; er gebeurt veel in ieders zijn of haar vakgebied. Er vinden dagelijks nieuwe ontwikkelingen in plaats, of je nu lerares Nederlands bent of een nieuwe elektronische motor aan het ontwikkelen bent. Hiernaast kun je ook andere bronnen (weblogs, artikelen, magazines of wettelijke bepalingen) gebruiken.
• Het onderhouden van een weblog kost tijd. Deze tijd kun je vervolgens niet aan iets anders besteden. De tools zijn gratis, maar het onderhouden ervan niet.
• Pas een gezonde combinatie van offline en online werkzaamheden toe. Om succesvol te zijn moet je behulpzaam en open zijn, zowel op een sociaal online platform als in je eigen fysieke winkel.

Helaas waren 45 minuten niet voldoende om mijn gehele verhaal te doen. Onderstaande presesentatie heb ik als mentaal geheugensteuntje gebruikt bij gebrek aan een beamer:

Ik heb diverse ondernemers gesproken met zeer uiteenlopende specialismes en werkzaamheden. Met name hierdoor was het voor mij een zeer inspirerend evenement op een leuke locatie; Ik zal mijn eigen plan weer ‘s boven tafel halen, afstoffen en bijwerken.

Vorige week tijdens The Next Web is Feest.je gelanceerd. De Nederlandse variant van populaire location based apps zoals Gowalla en FourSquare. Feest.je richt zich – in tegenstelling tot de andere beschikbare apps – volledig op Nederland. In plaats van stamps en badges kun je in Feest.je medailles scoren, je wordt geen mayor maar Koning.

Ik sla Feest.je even over. Waarom? Wel hierom:

Inchecken – Op afstand inchecken is een van de grootste frustraties van FourSquare. Dit kan helaas ook met Feest.je. Voor gebruikers is dit enorm irritant omdat personen koning(in) kunnen worden zonder daar recht op te hebben. Dit verpest als het ware het fun-element. Voor zakelijke toepassingen (winkeliers, restaurant en dergelijke) een pain-in-the-ass omdat dit het uitrijken van incentives aan personen die je locatie veel bezoeken lastig maakt.

Ontdekken – Een van de features die ik mis in Gowalla is het achterlaten van tips en hints voor andere bezoekers. Dit is in tegenstelling tot Gowalla wel mogelijk in FourSquare. In Feest.je kan dit helaas ook niet. Wat er momenteel te ontdekken valt is mij dan ook een raadsel. Dat ik alle horeca aangelegenheden in de buurt kan terugvinden geloof ik wel, ik wil weten wat een leuke spot is om naar toe te gaan. Van deze laatste categorie zijn de meeste locaties al toegevoegd, terwijl ik het juist leuk vind om nieuwe spots toe te voegen, en zo eeuwig bekend ben als de oprichter ervan.

Ontmoeten – Voor een location based app is massa belangrijk. Dat zorgt voor context en relevantie. De massa in location based apps bevindt zich momenteel op FourSquare en al in mindere mate op Gowalla. De kans om via Feest.je interessante personen te ontmoeten is vooralsnog vrij klein. Men maakt liever gebruik van een platform waar je meeste vrienden zich ook begeven. Wat heeft het als nut om als enige op Facebook aanwezig te zijn?

Er is voorlopig een iPhone app en – voor de overige platformen – een mobiele website beschikbaar. Ik denk dat de kans op de eerder genoemde kritieke massa kleiner wordt, door voorlopig nog niet de overige mobiele platformen (zoals het steeds populairder wordende Android) te ondersteunen. Uiteraard heeft dat impact op de investering, maar ook op de kans van slagen.

Zowel voor persoonlijk als voor zakelijk gebruik zijn er wat mij betreft voldoende redenen om voor een van de anderen (bewezen?) platformen te kiezen. Uiteraard is het goed om alternatieven te hebben, zo zijn er ook meerdere succesvolle zoekmachines of sociale netwerksites. Ik zie de huidige versie van Feest.je meer als beta-release, waarbij eerst de frustraties van de overige platformen weggenomen moeten worden voordat deze variant écht serieus tot de keuzemogelijkheden behoort.

Amen.

Ps: op de hoogte blijven van alles rondom location based apps en dus ook alles over Feest.je? Even inschrijven op de feed van LocationX; Neerlandsch enige echte blog op het gebied van location based platformen.

Althans dat zei Gijsbregt een tijdje geleden (sorry Gijsbrecht). Voor mij als Rotterdammer natuurlijk direct aanleiding om de tegenhanger Gowalla eens uit te proberen. In eerste instantie naast elkaar. Je geeft je burgermeesterschap van verschillende venues natuurlijk niet zomaar op. Na een tijdje heb ik toch besloten om volledig op Gowalla over te stappen. Waarom? Hierom:

De fun van het burgermeesterschap was er bij mij snel af. Er zitten wat mij betreft te weinig voordelen aan deze status. Dat heeft overigens niets met Foursquare te maken, maar alles met het ontbreken van incentives vanuit de verschillende locaties. Daarnaast kwam ik geregeld op locaties waar medewerkers van die locatie ook dagelijks incheckte – ook bij de Van Nelle overigens – wat het haast onmogelijk maakt om deze status te bemachtigen of te houden. Bij Gowalla is niet zozeer het aantal checkins van belang – er is overigens ook een leaderboard – maar wat je deelt. Dat kan een tip zijn, maar ook een foto of een item. Je kunt achtergebleven items ruilen met items die je al bezit hebt – eerder hebt gevonden of gekregen. Er zijn algemene items zoals een espresso apparaat, maar ook actuele items zoals het boek Rework van 37 Signals bijvoorbeeld. Kortom, voor mij een hoger fun gehalte.

Gowalla ziet er visueel prachtig uit. De – iPhone – applicatie smoelt én voelt prachtig, de icoontjes zien er verzorgd uit. Ook de site ziet en voelt goed. Er is duidelijk meer gevoel voor ontwerp bij Gowalla aanwezig. Hiernaast kun je ook nog eens op je gemak de exacte locatie – GPS is helaas niet altijd accuraat door het netwerk – via de website van een aangemaakte object bepalen.

Inchecken op locaties waar je niet bij in de buurt bent is niet mogelijk met Gowalla. Je moet binnen een bepaalde straal van de locatie aanwezig zijn om in te checken. Je buurman kan, net zoals in Foursquare, nog wel de leaderboard van je eigen woning aanvoeren.

Er zijn een aantal trips beschikbaar in Gowalla, maar je kunt deze ook zelf aanmaken en delen met je vrienden. Zodoende kun je noemenswaardige locaties verzamelen en zelf ‘badges’ uitgeven.

Wat mij betreft is het grootste nadeel van Gowalla de omvang van de community. Foursquare heeft, zelfs in Nederland, veel meer gebruikers waardoor je persoonlijke netwerk op Foursquare waarschijnlijk groter is. Aan de andere kant is de kans groter dat je in Gowalla een nieuwe locatie kan toevoegen dan in Foursquare. Of je nu in Amsterdam of Rotterdam bent (-;

In het onderstaande filmpje een prachtige animatie van het gebruik van deze beide (en andere) location based services tijdens het SXSW festival in Austin:

Recentelijk is het nieuwe boek van Avinash Kaushik verschenen: Web Analytics 2.0. Dit boek gaat verder dan alleen het meten van het klikgedrag van de bezoeker van je website of webwinkel, maar helpt je ook te achterhalen waarom bepaald klik-gedrag zich voordoet. Avinash beschrijft in dit boek hoe je gecontroleerde experimenten uit kunt voeren en kwalitatief onderzoek kunt doen om traffic, conversie en gemiddelde order-waarde te vergroten. Een belangrijk onderdeel in zijn boek is ook het meetbaar maken van social media output waarbij niet het aantal volgers of het aantal tweets belangrijk is, maar waar het meer gaat “message amplification” – in hoeverre je het gesprek met je volgers aangaat. Hierbij maakt hij gebruik van tools zoals 4Q Survey, Graphedge en Klout.

Avinash schrijft op zijn blog uitgebreid over deze onderwerpen en is momenteel druk bezig zijn boek te ‘pluggen’ bij diverse media. Een van deze media kanalen is podcasting, en het toeval wil dat hij bij 2 van mijn podcast subscriptions voorbij kwam (let op; iTunes alert!):

• Six Pixels of Separation van Mitch Joel (Twist Image, en auteur van het boek Six Pixels of Separation, Everyone Is Connected. Connect Your Business To Everyone.)
• Duct Tape Marketing Blog Channel van John Jantsch (Duct Tape Marketing, en auteur van het boek Duct Tape Marketing Book)

Ik kan beide podcasts zowiezo aanraden, maar na de interviews met Avinash heb je in ieder geval voldoende inspiratie om de komende weken druk te zijn met web analytics. Doe er je voordeel mee. Het boek is te koop bij Amazon, Bol.com en bij Managementboek.nl (goedkoopst).

Afgelopen week heeft Twitter de List functionaliteit publiekelijk toegankelijk gemaakt. De gedachte bij deze lijstjes is dat je Twitterati kunt onderverdelen in categorieën. Dit hoeven niet alleen accounts te zijn die je volgt – je kunt elk willekeurig account aan een eigen lijst toevegen. Er is geen beperkingen aan het aantal lijsten dat je kunt aanmaken. Zo heb ik een lijst gemaakt met Twitter-accounts van onze klanten en had ik een lijst met “lekkere wijven”. Ja, had… Deze heb ik verwijderd na een aantal klachten van afgekeurde persoontjes.

De lijsten zijn persoonlijk, je kunt publiek toegankelijke lijsten maken – of – private – lijsten waar je alleen zelf bij kunt. Tevens heb je inzage in de lijsten waar je zelf in voorkomt. Je bent ook vrij om (publieke) lijsten van anderen te volgen.

Naast het feit dat het handig is bepaalde lijsten aan te houden, of lijsten van anderen over bepaalde onderwerpen te volgen, geeft de list-feature je ook inzage in hoe anderen je classificeren. Wellicht heb je jezelf uitgeroepen tot expert op bepaald gebied, maar als je volgers (of wie dan ook) je indelen op een ander vlak, klopt er blijkbaar iets niet – de boodschap die je wil uitzenden komt in ieder geval niet aan.

Vooralsnog lijkt het (net zoals bij volgers) belangrijk te zijn op hoeveel lijstjes je naam voorkomt – een teken dat je toegevoegde waarde hebt onder je volgers. Er is ook al een website beschikbaar voor de meest populaire lijstjes: listorious.com. Lijstjes met “lekkere wijven” scoren in ieder geval niet …

Google Reader is voor mij een goede tool om op de hoogte te blijven wat er zoal online gezegd wordt over verschillende merken (onze organisatie, mijn blog dat ik samen met Jurgen Appelo schrijf), woorden, of andere onderwerpen die ik interessant vind. In deze post geef ik een korte omschrijving hoe je Google Reader als Brand Monitoring tool kunt gebruiken.

Google Reader is beschikbaar vanuit de “My Account” Google pagina (na het inloggen). Als je voor het eerst gebruikt maakt van Google Reader zijn er nog geen abonnementen / subscriptions actief.

Om bepaalde merken of kernwoorden te kunnen monitoren, open je een nieuw browser-venster. Surf naar http://blogsearch.google.com, Google’s zoekmachine specifiek gericht op het doorzoeken van blogs. Hier kun je een groot aantal blogs doorzoeken op bepaalde woorden. Vul hier het zoekwoord of de combinatie van zoekwoorden in die je wenst te volgen; bijvoorbeeld “Amstel teamlink” en klik op “Search Blogs”. Vervolgens krijg je het resultaat van de zoekopdracht te zien (zie hier).

Door vervolgens op “RSS” te klikken, links onderaan het menu, krijg je de uitkomst van de zoekopdracht in RSS-formaat te zien (het kan ook zijn dat de browser automatisch je de keuze geeft om de RSS-feed toe te voegen aan of Google Reader, of Google Homepage – kies hierbij voor Google Reader). Kopieer nu de volledige link en ga terug naar Google Reader. Klik hier op “een abonnement toevoegen” / “add subscription” en plak hier vervolgens de zojuist gekopieerde link. Klik op “add” / “toevoegen” en de Google Blog Search resultaten voor “Amstel teamlink” zijn terug te vinden in Google Reader.

Wellicht dat je deze stappen meerdere malen uit wenst te voeren omdat je op verschillende zoekcriteria wenst te zoeken, bijvoorbeeld “Amstel teamlink”, maar ook “Amstel team link” of andere combinaties. Als je meerdere feeds hebt toegevoegd is het overzichtelijk om deze in een aparte folder te plaatsen (via “abonnementen beheren” links onderin het scherm). Ik hernoem de abonnementen ook altijd zodat je vanuit de titel wat informatie kunt herleiden, bijvoorbeeld “Google Blog Search – Amstel Teamlink”.

Google Blog Search is niet de enige tool waarmee je de blogosphere kan doorzoeken. Ook op Technorati is het mogelijk op kernwoorden en of merknamen te zoeken. Hierbij kun je de resultaten ook filteren op autoriteit, taal, foto’s en dergelijke. Om een zo compleet mogelijk beeld te krijgen is het goed om ook deze zoekresultaten toe te voegen aan Google Reader. Let er hierbij wel op dat de kans groot is dat er dubbele resultaten getoond worden.

Na de blogosphere is Twitter ook interessant om te doorzoeken op bepaalde kernwoorden en merknamen. Hiervoor ga je naar http://search.twitter.com/ en geef je de interessante zoekwoorden op. Na op “search” gedrukt te hebben, worden alle tweets weergegeven van de laatste tijd waarin de opgegeven woorden terugkomen. Hierna selecteer je “Feed for this query” om de RSS-opmaak voor de zoekopdracht op te vragen. Kopieer de link en voeg deze ook toe aan Google Reader.

Herhaal deze actie voor alle woorden en merken die je wil monitoren. Hernoem ook de naam van de feed (in dit geval “Twitter – Amstel Teamlink”) om het een en ander overzichtelijk te houden. Ook plaats ik de zoekopdrachten voor verschillende merken in verschillende mappen (Monitoring Amstel en Monitoring Heineken).

Door deze stappen uit te voeren heb je een eenvoudig systeem voor brand monitoring opgezet. Uiteraard kun je meerdere bronnen en combinaties gebruiken als input voor Google Reader. De nauwkeurigheid van de resultaten is afhankelijk van de opgegeven zoekwoorden. Uiteraard zul je zelf moeten bepalen welke resultaten interessant zijn, welke niet, welke je aandacht nodig hebben, en welke vooral niet.

Google Reader is geen volwaardige Brand Monitoring tool, een volgende stap zou bijvoorbeeld Yahoo Pipes zijn, naar aanleiding van ons onderzoek op Mellow Billow een van de meest betrouwbare Brand Monitoring tools. Naarmate de hoeveelheid te analyseren resultaten toeneemt kun je ook overwegen om hiervoor een extern bureau in de hand te nemen.